چی بگم ما که شانس نداریم همیشه وبلاگامون مورد رحمت قرار می گیرن و چیز می شن یعنی همون اسمشو نبر می شن.  البته راستشو بخواین وبلاگ نویسی یه حس و حال و همت و البته وقتی می خواد که در توان هر کس نیست و اصولا گاو نر می خواهد و مرد کهن .باری دوباره آمده ام تا بنویسم هر آنچه دوست می دارم- چه جمله ی لوسی-ببخشید  که یه خرده دیکتاتور مآبانه شد – و البته شاید بتوانم به دوستان مطلب یا فایل مفیدی هم برسانم و دوستان بتوانند در این وبلاگ چیز قابل تاُملی هم ببینند.وبلاگ قبلیم هردمبیل که چیزتِر شد و حالا این وبلاگو به نام ملاحظات نابهنگام درست کردم .البته این اسم گذاری هم دلیل داره چون واقعا هر فکر نغز وچیز جالبی به نظرم رسیدتوش بنویسم البته ایم اسم رو من از کتابی به همین  نام از نیچه به عاریه گرفته ام –البته ترجمشو-. به هر حال دیگه نمی دونم چی بگم باری امیدوارم در آینده مطالب خوب و جذابی یا به عبارت آپدیت تری مطالب خفنی را به طبع و نظرشما برسانم-البته ابتدا پاره ای از مطالب وبلاگ قبلیمو در اینجا میارم-.

با تشکر مجتبی 1388/9/6